Video van de Week: Glentoran v Linfield in the Snow

Sinds een jaar of tien schiet in Engeland het aantal kantoren met letselschade advocaten flink omhoog. Sinds die tijd worden voetbalwedstrijden ook steeds sneller afgelast. Er hoeft maar een iemand uit te glijden rondom het stadion en je hebt als club of politie een schadeclaim aan je broek. Vandaar dat ik heb meegemaakt dat wedstrijden P-P gingen, ondanks perfect bespeelbare velden. Erg jammer, want als mens heb je ook een eigen verantwoordelijkheid om op te letten. In de jaren negentig en daarvoor was dat niet zo en gingen wedstrijden meestal wel door. Vandaar dat er beelden zijn van heerlijke wedstrijden in de sneeuw. Gewoon een oranje bal pakken en gaan. Dat deden in 1995 ook in Belfast. De wedstrijd van het seizoen daar is de derby tussen de ‘Big Two’ Glentoran en Linfield, tegenwoordig Belclasico genaamd. Groter dan de versie op Boxing Day ga je niet krijgen, vandaar dat ze in Glentoran gewoon gingen spelen met een oranje bal. Maar wat als die bal lek gaat en je hebt geen reservebal? Tsja, dan ga je gewoon met een witte bal spelen. Hoe dat eruit zag? Dat zie je in het filmpje hierboven. Echt bizar, want er is niets van te volgen. Zeker niet voor de toeschouwers en de tv-kijkers. Stiekem vind ik het echt geniaal. Tegenwoordig is dit echt niet meer voor te stellen.

Intro Portadown v Cliftonville

Noord-Ierland is een land waar ik graag kom. Derry was me erg goed bevallen, terwijl Belfast zeker in mijn top drie van Britse steden komt. Afgelopen trip was het ook eens tijd om een van de andere steden te bezoeken en Portadown had de eer. Het stadje was weinig bijzonder, hoewel we er heerlijk aten. De wedstrijd was aardig, met een goed Cliftonville en een hernieuwde kennismaking met Matthew Tipton. Shamrock Park is door de verbouwingen wat saai geworden, maar de Main Stand is nog altijd een plaatje.  Het verslag van ons dagje Portadown staat nu online.

De Woensdagfoto: The Oval

Ronnie McFall: Een kwart eeuw Portadown

Een paar weken geleden was Alex Ferguson vijfentwintig jaar in dienst bij Manchester United, een record in Europa. Dat wapenfeit werd grootst gevierd. Vandaag is opnieuw een manager precies een kwart eeuw in dienst van een club: Ronnie McFall, de sterke man bij Portadown. Hij is zeker niet zo bekend als Ferguson, maar heeft in die vijfentwintig jaar de club op de kaart gezet. Voor zijn komst hadden The Ports nog nooit een belangrijke prijs gewonnen, terwijl er nu negen staan te glinsteren in de prijzenkast van de Noord-Ierse club. Meer dan genoeg redenen om eens een portretje over McFall te schrijven.

Intro Derry City v Bohemians

Sommige clubs wil ik al heel lang bezoeken, maar door omstandigheden komt het er maar niet van. Toch weet ik dat ik ze ooit ga bezoeken. Zo vinckte ik afgelopen zomer Barrow eindelijk en weet ik dat ik ooit nog naar Dundee ga. In (Noord-)Ierland heb ik ook nog wat clubs die ik perse nog wil bezoeken. Cork en Cliftonville ga ik zeker nog een keertje langs. Ook Derry is een club die me altijd heeft geïntrigeerd. Eind oktober vinckte ik die. Het was, ondanks de matige wedstrijd, een mooie dag. De stad Derry is zeker de moeite waard om te bezoeken en het Brandywell Stadium is er eentje van een uitstervend ras. Ik weet nu al zeker dat ik er ooit terug ga keren. Zie hier het verslag van de wedstrijd.

Teenage Kicks

Twee weken geleden vinckte ik Derry City en daar schalde het juweeltje van The Undertones door de krakkemikkige installatie: “Teenage Kicks”. Het is het lijflied van de fans van Derry City en wordt regelmatig gezongen. Het nummer staat zelfs bekend als het onofficiële clublied van The Candystripes. In tegenstelling tot veel popliedjes van artiesten die op de terraces worden gezongen, is de liefde tussen “Teenage Kicks” en Derry City wederzijds, want de leden van The Undertones zijn grote fans van Derry City. Sterker nog, de mannen waren in hun jeugd vaste bezoekers van het Brandywell Stadium en komen er nog altijd graag.

Ierse vincktrip 2011

Wie deze site al een tijdje volgt, zal het zijn opgevallen dat ik eenmaal per jaar naar het Groene Eiland trek. Dat is een van mijn heimelijke genoegens. In principe zou ik wel vaker willen gaan, maar er zijn slechts een paar interessante stadions daar. Haastige spoed is zelden goed en dat geldt zeker voor Ierland. Vandaar dat ik een keertje per seizoen ga en dat bevalt goed. Samen met SJ ga ik meestal tegen het einde van het Ierse seizoen. Vaak is het dan goed mogelijk om twee potjes in Ierland te vincken en overdag eentje in Noord-Ierland. Ditmaal lukt dat ook. Vrijdag gaan we heen en pakken we ’s avonds Derry City v Bohemians mee. De volgende dag is om 15:00 Portadown v Cliftonville en bijna vijf uur later trappen in Dublin Shelbourne en Cork City af. Ik heb er zin in. Nu is het alleen hopen dat de regen daar ophoudt, want eergisteren ging er al een wedstrijd P-P.

De Woensdagfoto: George Best at The Vetch, 1970

De Woensdagfoto: Celtic Park, Belfast Celtic

Vorig weekend waren we in Belfast en een van de dingen die ik graag wilde zien was het museum van Belfast Celtic, dat gevestigd is op de plaats waar ooit het stadion van deze roemruchte club stond. Helaas was dat gesloten (het is ook meer een tentoonstelling), maar ik kon wel het plakkaat vincken dat in het winkelcentrum is gehangen ter nagedachtenis aan deze club. Dit winkelcentrum – gebouwd in 1985 op de plek waar het stadion stond – is een troosteloze bedoening. Het is daarom eeuwig zonde dat men Celtic Park niet heeft laten staan als een soort monument voor deze club. De foto onder het bordje blijft geweldig. Het blijft zonde dat deze club er niet meer is, maar mooi om te zien dat er verschillende initiatieven zijn (zoals het museum en verschillende boeken) die de herinnering levendig houden.

Troubles in Dundalk

Komende weekend ga ik niet één-, maar tweemaal Dundalk in actie zien. Een mooi vooruitzicht. Extra positief is dat ik ze ook nog eens ga zien in de voor hen twee belangrijkste wedstrijden. Eerst op vrijdag de Louth derby tegen Drogheda en dan op maandag tegen Shamrock Rovers. Die laatste is de meest succesvolle club van Ierland en daarmee de enige club die meer prijzen won dan Dundalk. Jammer genoeg doen The Lilywhites dit jaar niet mee om de bovenste plaatsen. De gloriejaren liggen alweer een tijdje terug. Dundalk streed in die tijd tegen clubs als Liverpool, Celtic, Rangers, Spurs, Ajax en PSV in Europa. Maar er is één wedstrijd waar ze het in Dundalk nog altijd over hebben en dat is het tweeluik met Linfield in de hoogtijdagen van The Troubles.