Sevco in Third #1: Brechin away

Eergisteren was het dan zover: de eerste pot van het nieuwe Rangers. De echte naam van de Sevco is nog altijd niet bekend, omdat de club nog steeds geen definitieve licentie heeft. Die komt overigens vrijdag gewoon in orde. Afgelopen vrijdag is de club al een tijdelijke licentie toegekend, omdat ze anders niet tegen Brechin City mochten spelen in de Challenge Cup, een beker voor clubs die in SFL1, SFL2 en SFL3 spelen. Op papier was het een stunt dat een club uit SFL3 een uitwedstrijd won bij een SFL2-club, maar het zal ze bij Rangers pijn hebben gedaan dat het ondanks de aanwezigheid van zeven (ex-)internationals. Het was wel een bijzonder zicht om meer dan 4000 man in het kneuterige Glebe Park te zien. De fans gedroegen zich weer als Huns met sektarische liederen, kwetsende spandoeken en gezangen van haat. Zo hoort het ook bij die club.

Ross County in Nederland

Sinds Willem II v Den Bosch op 20 mei heb ik geen voetbalwedstrijd meer bezocht. De oefenwedstrijden van Willem II werden allemaal op doordeweekse dagen om 18:00 gespeeld en waren niet te halen. Vandaar dat Den Bosch v Ross County mijn seizoensopener was. Ik had wel zin om te gaan, want Ross County is de enige ex-Highland League club die ik nog nooit aan het werk heb gezien. In 2010 zou ik ze zien in de finale van de Challenge Cup, maar die ging P-P. Ik hoop ze dit jaar wel aan het werk te zien, het liefst tegen Inverness natuurlijk, maar 2 januari in de Highlands is vragen om een P-P.

The Cage To The Jungle

Vanmiddag spelen mijn twee favoriete Britse clubs tegen elkaar: Cliftonville ontvangt Celtic op Solitude. Normaal geef ik geen reet om vriendschappelijk voetbal, maar deze had ik wel willen zien. Ik heb namelijk nog nooit een wedstrijd bijgewoond op Solitude (die bewaar ik expres voor iets bijzonders) en tegen Celtic was helemaal geweldig geweest. De fans van beide clubs hebben jarenlang banden met elkaar gehad, aangezien ze vaak dezelfde politieke voorkeur hadden. Er was zelfs een fanzine, dat bij beide clubs werd verkocht: ”The Cage To The Jungle”, genoemd naar de legendarische tribunes van beide clubs. Helaas zijn ze allebei verdwenen evenals dit fanzine, maar misschien kunnen vanmiddag de banden weer worden aangehaald.

The End of Underhill

In 1888 werd Barnet opgericht. Negentien jaar later, in 1907, ging de club in het Underhill Stadium spelen. Bij Barnet denk je aan Underhill en omgekeerd. Helaas gaat de club het stadion aan het eind van dit seizoen verlaten. Na 105 jaar kan de club het niet meer opbrengen om te vechten tegen het onwelwillende gemeentebestuur en vertrekken ze naar het naburige Harrow. De club verdwijnt dus uit het hart van de gemeenschap en ik vrees dat The Bees binnenkort uit de Football League vliegen en er nooit meer zullen terugkeren. Underhill zal worden gesloopt en er komen flats op die plek. Gelukkig heb ik het stadionnetje nog drie keer bezocht en ik ben van plan om dit jaar nog een keertje te gaan.

The Billy Boys

Rangers is wijlen, maar de legacy zal nooit verdwijnen. Die bestaat uit veel prijzen, een geweldig stadion, maar ook veel sektarisch gebeuren. Wat misschien wel het meest symbool staat voor het sektarische Rangers is het lied “The Billy Boys”. Een lied over het vermoorden van katholieken, altijd gezellig. Veel mensen denken dat het lied gaat over King Billy (Willem III), maar dat klopt niet. Het is ter ere van de bende van Billy Fullerton, een extreemrechtse bendeleider die vijftig jaar geleden stierf. “The Billy Boys” waren berucht en gehaat in Glasgow. Hun territorium was de wijk Bridgeton, ironisch genoeg op een steenworp afstand van Celtic Park.

De Woensdagfoto: The Brechin Hedge

(klik voor vergroting)

Bron: Flickr

Sell Out Saturday

Met het verdwijnen van Rangers uit de SPL zitten de Schotse clubs met het probleem dat de recettes ongetwijfeld gaan teruglopen. Twee keer Rangers op bezoek leverde toch flink wat extra kaartverkoop op, want die namen altijd een paar duizend man mee. De beslissing van de SPL om Dundee toe te laten is in ieder geval al een meesterzet geweest. The Dees nemen altijd veel man mee en er zijn wat derby’s bijgekomen (tegen Dundee United, St. Johnstone en Aberdeen), maar er is meer nodig. Daardoor bedacht de Schotse voetbalwebsite The Away End een plan om op zaterdag 11 augustus de stadions vol te krijgen. Sell Out Saturday noemen ze het en hopelijk slaat het aan.

Happy Hour: Knees up mother Brown

De pub heeft een centrale rol in het leven van de Engelsman. Veel meer dan hier in Nederland bijvoorbeeld. In de pub ontmoet je elkaar en speelt een groot deel van je sociale leven af. Dat is nu nog altijd zo, maar honderd jaar geleden ook. En wat doe je behalve zuipen? Zingen en dansen natuurlijk. Vroeger was het lied “Knees up mother Brown” een echte klassieker in de pubs en vooral die in het volkse Oost-Londen. Het lied is een echte Cockney klassieker en werd tot begin jaren negentig ook massaal gezongen op de terraces van Upton Park. Zelfs een van de grootste fora van West Ham heet KUMB oftewel Knees up mother Brown. Een ideaal onderwerp dus voor “Happy Hour”.

Video of the Week: We’ve got the Whole World in Our Hands

Nottingham Forest is een van die namen die mij wat doet. Bij Sheffield Wednesday en Wolverhampton Wanderers heb ik dat ook. Ze roepen bij mij een nostalgisch gevoel op. In Duitsland zouden ze Traditionsverein worden genoemd. Het zijn ook clubs die voor mijn gevoel altijd op het hoogste niveau horen te spelen. Helaas is het voor Forest al vanaf 1999 geleden dat ze op het hoogste niveau speelden. Ze kwamen zelfs drie seizoenen uit in League One. Maar misschien gaat dit seizoen alles veranderen. Na het plotseling overlijden van eigenaar Nigel Doughty, was de club ineens te koop. Sinds enkele weken zijn ze in handen van de familie Al-Hasawi uit Koeweit. Geen idee wat de plannen van die mannen zijn, maar de tijden van Brian Clough, de landstitel en de twee Europa Cups zullen wel niet terugkeren. Daarom maar het legendarisch “We’ve got the Whole World in Our Hands”  uit die tijd, toen de lokale band Paper Lace en de selectie van Forest de successen gingen vieren.

Intro Hibernian v Heart of Midlothian

Hoe kun je een voetbalseizoen mooier afsluiten dan met een bekerfinale? En dan ook nog eens een derby? Toen ik zag dat Hibs en Hearts tegenover elkaar stonden in de finale van de Schotse beker moest ik daar bij zijn. Voor het eerst sinds 1896 stonden ze tegenover elkaar en Hibs kon na 110 jaar eindelijk weer eens de cup in de prijzenkast zetten. Het was hoe dan ook een historische wedstrijd en ik was erg blij dat ik erbij mocht zijn. Hearts slachtte Hibs met 1-5 en de harten van de Hibees bleven ‘broken’. Deze finale maakte duidelijk dat het Schotse voetbal ook zonder de Old Firm erg leuk is. 52000 man kwamen op de finale af en het hadden er nog veel meer kunnen zijn, als Hampden groter was geweest. Hier het verslag van de dag.