De Woensdagfoto: The Kop

Founder Members of the Scottish League

Waar de Engelsen in 1888 voor het eerst een competitie opstarten, deden de Schotten er iets langer over. Toch kon het daar niet uitblijven, want zowat alle goed spelers vertrokken zuidwaarts. In 1890 was het dan zover en was er ook een Scottish League met het rare aantal van elf deelnemers. Ze waren na de Engelse en Ierse competitie, de derde ter wereld. Opvallend was dat er in Schotland werd gekozen voor een amateurcompetitie, in tegenstelling tot de Engelse Football League. De beste Schotse club van die tijd, Queen’s Park, deed niet mee. Zij vonden competitievoetbal verderfelijk, want de verwachting van de club was dat uiteindelijk ook de Schotse Football League professioneel zou worden. Een juiste gedachte, want vanaf 1893 mocht er ook in Schotland worden betaald. Pas in 1900 sloot Queen’s Park, zij het als pure amateurs, zich aan bij de competitie. Maar wat is er nu eigenlijk gekomen van de elf founder members?

Solway Star

Afgelopen weekend gingen we naar Queen of the South. Overnachten deden we echter in Carlisle, zodat we de volgende ochtend door het mooie zuiden van Schotland konden rijden. Via stadjes als Gretna en Annan reden we naar Dumfries. Voordeel is dat je uitzicht hebt op de Solway Firth, een brede uitloper van twee verschillende rivieren. Het gebied is zelfs uitgeroepen tot “Area of Outstanding Natural Beauty” en die kunnen ze alvast in hun zak steken. Maar ik ga hier natuurlijk niet het Britse toerismebureau uithangen, want er moet wel een link met voetbal zijn en die is er. Ooit speelde hier namelijk een Schotse Leagueclub met de prachtige naam Solway Star. Die naam heeft me altijd gefascineerd, dus tijd om daar eens wat over uit te gaan zoeken.

Keep Scunthorpe Standing

Afgelopen week was het weer League Cup. Dé wedstrijd was natuurlijk Scunthorpe United v Manchester United. Nooit eerder speelden beide clubs tegen elkaar en dat  terwijl Scunny toch ook alweer zestig jaar in de Football League speelt. Bizar dus, dat ze elkaar niet een keertje eerder in de FA of League Cup troffen. De wedstrijd was daarom binnen no time uitverkocht. In totaal kwamen er 9077 mensen op deze pot af en er kon geen muisje meer bij.  Het oude record van 8921 (vorig jaar neergezet tegen Newcastle) viel aan diggelen. Manchester United bleek te sterk en won met 2-5, maar toch waren de mensen tevreden deze pot te hebben gezien. Hier gaat het over twintig jaar nog over. Ook zal over twintig jaar dit toeschouwersrecord nog staan. Scunny moet namelijk haar staantribune gaan ombouwen in een zittribune. Staan tijdens voetbal is namelijk levensgevaarlijk.

De Woensdagfoto: Celtic Park, Belfast Celtic

Vorig weekend waren we in Belfast en een van de dingen die ik graag wilde zien was het museum van Belfast Celtic, dat gevestigd is op de plaats waar ooit het stadion van deze roemruchte club stond. Helaas was dat gesloten (het is ook meer een tentoonstelling), maar ik kon wel het plakkaat vincken dat in het winkelcentrum is gehangen ter nagedachtenis aan deze club. Dit winkelcentrum – gebouwd in 1985 op de plek waar het stadion stond – is een troosteloze bedoening. Het is daarom eeuwig zonde dat men Celtic Park niet heeft laten staan als een soort monument voor deze club. De foto onder het bordje blijft geweldig. Het blijft zonde dat deze club er niet meer is, maar mooi om te zien dat er verschillende initiatieven zijn (zoals het museum en verschillende boeken) die de herinnering levendig houden.

Squirrels in Killie

Komende zondag ga ik mijn laatste, nog maagdelijke, SPL-ground bezoeken: Rugby Park van Kilmarnock. Ik ben benieuwd of het wat is, want op het eerste oog lijkt het daar altijd grauw en leeg te zijn. Kilmarnock is ook de club waar ik een tijdje geleden mee bezig ben geweest om uit te zoeken wat die eekhoorns in dat logo deden. Want eekhoorns die aan het voetballen zijn, is niet iets dat je vaak ziet. Het blijkt dat Kilmarnock eigenlijk best een eng logo heeft en dat de gemiddelde Middeleeuwer waarschijnlijk gillend was weggelopen bij het zien van een vaantje van Killie.

De Woensdagfoto: Peel Park

Accrington FC

Komende zaterdag ga ik eindelijk Accrington Stanley bezoeken. In 2006 was er jubel alom, toen die club promoveerde naar League Two. De twaalfde founder member, de doodgewaande zoon, was terug in de Football League. Waar de andere elf oprichters nog altijd in de League spelen, was het voor Accrington al in 1893 einde oefening. Let op de naam. Accrington, dus niet Accrington Stanley. Helaas is het huidige Accrington Stanley een andere club dat het originele Accrington en is er geen sprake van dat de twaalf clubs weer allemaal in de League spelen. Dat zal ook nooit gebeuren, want van die oude club is niets meer over. Toch is het leuk om Accrington Stanley te linken aan die vroegere club, al is het maar om te kunnen zeggen dat je alle founder members hebt gevinckt.

Jock Stein (05/10/1922-10/09/1985)

36-0

Bijna 125 jaar geleden – op 12 september – versloeg Arbroath in de Schotse FA Cup Bon Accord uit Aberdeen met 36-0. Een wereldrecord wat nog altijd staat. Het is een wapenfeit waar ze nog altijd erg trots op zijn bij The Red Lichties. De supportersclub van Arbroath heet bijvoorbeeld ook The 36-0 Club en dit weekend zal er zeker aandacht aan worden besteed in het programmaboekje. Terecht, want voor de rest heeft de club nooit een belangrijke prijs gewonnen en dan zijn dit soort wereldrecords wel erg lekker. Een reconstructie van hoe Arbroath die wedstrijd destijds met deze monsteruitslag won.